Kadının eşini kendine bağlamak için uyguladığı bazı yöntemler vardır. Örneğin, kadın gerçekte hiç de beceriksiz ve de yeteneksiz olmadığı halde, bazı şeyleri eşinden bekleyebilir. Fakat evde bir kriz yaşandığı zaman, kadın hemen gerçek gücünü ortaya koyar. Örneğin eşi hastalanınca, deneyimli bir hemşire kesilir, eşini sağlığına kavuşturmak için elinden geleni yapar. Ama kendisi hastalanınca, evinin yönetimini eşine bırakmak istemez, hasta hasta günlük programını uygulamaya devam eder.

Kadın, kocasına aşık olmasa da kriz dönemlerinde her şey unutulur. Kadın, kendi isteklerini, ihtiyaçlarını ikinci plana atarken ‘Ben bir eşim, evimi, kocamı, çocuklarımı her zaman korumak, kollamak zorundayım'' düşüncesiyle kendini avutur. Bir eş olmanın, onu düşündüğünden daha büyük bir sorumluluğun yükü altına soktuğunu kısa zamanda anlar. Kadın, ‘eş'' unvanını aldıktan sonra kendini yenilemek zorunda kalır. Birçok kadın, kendi ailesinde, babaevindeki yaşam tarzını unutmak zorunda kalabilir. Eşinin alışkanlıklarını, zevklerini öncelikli konular arasına almayı bir görev sayar.